Sun Yat-Sen Founds Kuomintang - History

Sun Yat-Sen Founds Kuomintang - History

We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

In an effort to unify the country, Sun Yat-sen resigned in February to allow Yuan Shih K'ai to be elected President. At the same time, political parties were forming and Sun Yat-sen established the Kuomintang party. The party was dedicated to the creation of a parliamentary system in China.

Sun Yat-sen

Sun Yat-sen [note 1] ( / ˈ s ʌ n ˌ j æ t ˈ s ɛ n / born Sun Deming 12 November 1866 – 12 March 1925) [1] [2] was a Chinese statesman, physician, and political philosopher, who served as the provisional first president of the Republic of China and the first leader of the Kuomintang (Nationalist Party of China). He is called the "Father of the Nation" in the Republic of China, and the "Forerunner of the Revolution" in the People's Republic of China for his instrumental role in the overthrow of the Qing dynasty during the Xinhai Revolution. Sun is unique among 20th-century Chinese leaders for being widely revered in both mainland China and Taiwan. [3]

Sun is considered to be one of the greatest leaders of modern China, but his political life was one of constant struggle and frequent exile. After the success of the revolution in 1911, he quickly resigned as President of the newly founded Republic of China and relinquished it to Yuan Shikai. He soon went to exile in Japan for safety but returned to found a revolutionary government in the South as a challenge to the warlords who controlled much of the nation. In 1923, he invited representatives of the Communist International to Canton to re-organize his party and formed a brittle alliance with the Chinese Communist Party. He did not live to see his party unify the country under his successor, Chiang Kai-shek, in the Northern Expedition. He died in Beijing of gallbladder cancer on 12 March 1925. [4]

Sun's chief legacy is his political philosophy known as the Three Principles of the People: Mínzú (民族主義, Mínzú Zhǔyì) or nationalism (independence from foreign domination), Mínquán (民權主義, Mínquán Zhǔyì) or "rights of the people" (sometimes translated as "democracy"), and Mínshēng (民生主義, Mínshēng Zhǔyì) or people's livelihood (sometimes translated as "communitarianism" or "welfare"). [5] [6] [7]

Interesting Facts about Chinese politician Sun Yat-sen, known as Father of Modern China

Sun Yat-sen’s Birthday is an unofficial holiday in Taiwan, that is recognized on November 12. The holiday is otherwise called Doctor’s Day since Sun Yat-sen was likewise a doctor. He is referred to as the “Father of the Nation” in the Republic of China or “National Father of Modern China” for his instrumental role in the overthrow of the Qing dynasty during the Xinhai Revolution. Sun Yat-sen (孫中山 or 孫逸仙) is extraordinary among 20th-century Chinese leaders, politicians, doctors, and political philosopher, for being generally venerated in both mainland China and Taiwan.

Here is a look at the life and work of the Former President of the Republic of China Sun Yat-sen (孫中山 or 孫逸仙)

The Chinese Revolution And Sun Yat Sen

On October 16, 1934, 100 000 Chinese Communist troops set out on a 6,000 mile trek from their base in Kiangsi. 1 This trek, later to be known as the Long March, began after Chiang Kai-shek and his Nationalist armies (the Kuomintang) frustrated the Communist organization in Southeast China. The Long March was a difficult journey approximately 90,000 men and women died before it was over. 2 However, communism was not eliminated in China. This paper argues that the Long March galvanized commitment to the communist cause and thus, was the key precursor to the eventual victory of the Communist Party in China in 1949.

By narrowly escaping defeat and destruction through the Long March, the Communists were able to re-build support to fight the Nationalists once again, and this time they won. The Chinese Revolution began in 1911 with the overthrow of the Manchu government and the establishment of the New Republic of China. Before the Revolution, the Chinese lived mainly in competing clans and were ruled by rival war lords. During Chinas long history, its people had never functioned as one cohesive unit.

Because of the threat of Japan, Great Britain, and the Industrial Revolution, China needed to become a stronger unit. The unification of China was an important development for a number of reasons. Most important was that unification served to defend China against Japanese invasion and also set the stage for a national economy. China was extremely xenophobic, and the beauracracy did not want to change. Some individuals, however, dreamed of a united Chinese nation, and it was this dream that encouraged the revolutionaries in China.

Of these individuals, the most important was Sun Yat Sen, the Father of Republican China. Sun was born on November 12, 1866 in the southern province of Guangdong. 3 At age thirteen Sun went to live with his brother in Honolulu, Hawaii where he attended a missionary school. After four years in Hawaii, Sun moved to Hong Kong where he studied medicine. However, at age twenty-eight Sun returned to Hawaii, and left the medical profession for politics. After the defeat of China in the Sino-Japanese War of 1894-1895, Sun returned to Guangdong.

During the next sixteen years, he began to develop his revolutionary ideas. He attracted many supporters, financial and otherwise, and staged a number of unsuccessful attempts to overthrow the Manchu government. Sun realized that the only way to ensure Chinas survival as a country was to make radical changes inside the government. He felt that it was imperative for China to westernize in terms of scientific and social progress. 4 In 1905, Sun established the Tung-meng Hui (United Revolutionary League) that was based on his Three Principles of the People.

His three principles were: Nationalism: to supersede the narrow provincial and clan loyalties of the Chinese Democracy: to carry into national life the self-governing processes prevalent in the villages and Peoples Well-Being: to improve the material standards of the ordinary mans life. 5 Sun Yat Sens dream of a new republic was not fulfilled until October 10, 1911. By 1916 Sun Yat Sen was the President of the New Republic of China. During his reign, Sun founded the Kuomintang (Nationalist Party), which had support from not only the Soviet Party but the Communist Party in China as well.

In 1924, Sun admitted the Chinese Communists into the Nationalist Party. During his career, Sun attempted to unify all of China. Sun Yat Sen died on March 12, 1925 with his dream of unification unfulfilled. With the death of Sun Yat Sen, internal struggles plagued the Kuomintang and the Chinese Communist Party. During these struggles Chiang Kai-Shek emerged as chief of the National Revolutionary Army. The dream of a unified China did not die with Sun Yat Sen. Chiang Kai-Shek was heavily influenced by him. Chiang was born October 31, 1887 in the coastal province of Chekiang.

Unlike Sun Yat Sen, Chiang was born to wealthy parents. In 1906 he began his military career in Northern China at the Paoting Military Academy. After one year, he began his four year military education in Japan. Chiang served in the Japanese army from 1909-1911, but when he received word of the uprisings in China, he returned home and began to try to overthrow the Manchu government. By 1918, Chiang Kai-Shek was a member of the Kuomintang. Chiang, along with Sun Yat Sen, believed in the unification of China.

While visiting the Soviet Union for the first time in 1923, Chiang studied not only the Soviet institutions but the Red Army as well. Upon returning from his visit in the Soviet Union, Chiang became a commandant of a military academy, established on the Soviet model, at Whampoa near Canton. 6 The admission of the Chinese Communists into the Kuomintang which occurred during Sun Yat Sens presidency, later became a great problem for Chiang Kai Shek. There were tensions among the two parties that outweighed any positive factors of the alliance.

The far right of the Kuomintang and the far left of the Chinese Communists rarely ever agreed. The collaboration between the two parties was essential for the overthrowing of the warlord regime during the Northern Expedition in 1927, but as soon as that was over, the two parties did not need one another anymore. According to Wilson: While the Party Central Committee respected the motion of the Internationale, most of the comrades had only approved a democratic revolutionary united front and were quite doubtful about entering the Kuomintang.

The] Chinese Communist Party was able to pursue its goal of organizing mass support under the Kuomintang umbrella — and retained control of this organization after the united front collapsed. 7 Tensions mounted between the Nationalist Party and the Chinese Communist Party until 1927 when Chiang finally expelled the Communists from his party. At this time, Chiang lost the support of the Soviet Union. While Chiang was struggling to deal with the Chinese Communist Party, he was also working to unify all of China. A large number of warlords maintained control over their lands and the people on them.

Facing the imminent invasion of the Japanese, the pressure to quickly unite China into one cohesive unit was immense. In 1926 Chiang began a campaign against the warlords in the northern part of the country. After two years, the fighting ended when the Nationalist Party entered the capital, Peking. Chiang then established a new central government at Nanking. Although Chiang was the leader of the government he still did not have complete control. The warlords in the northern part of the country and the Chinese Communists were still opposed to Chiang Kai Shek.

Facing the war with Japan in 1931, Chiang decided not to resist the Japanese invasion until he defeated the Chinese Communists. 8 At this time, he launched a number of encirclement campaigns in an attempt to defeat the Communists in their base area on the Kiangsi-Fukien border. The Communists, using guerrilla warfare, successfully fought off the Kuomintang four times. But in 1934, they finally lost their base to the Nationalists. Chiang believed that when the Kuomintang captured the Communist base that the Communists would give up. Instead, they abandoned their base and began a long trek from one side of China to the other.

To export a reference to this essay please select a referencing style below:


Sun ay ipinanganak bilang Sun Wen (Cantonese: Syūn Màhn 孫文 ), at ang kanyang angkan pangalan ay Araw Deming (Syūn Dāk-mìhng 孫德明 ). [1] [7] Bilang isang bata, ang kanyang palayaw ay Dixiang (Dai-jeuhng 帝象 ). [1] Araw ng kagandahang-loob pangalan ay Zaizhi (Jai-jī 載之 ), at ang kanyang mga nabinyagan pangalan ay Rixin (Yaht-sān 日新 ). [8] Habang sa paaralan sa Hong Kong nakuha niya ang pangalan Yat-sen (Tsino: 逸仙 ). [9] Sūn Zhōngshān ( 孫中山 ), ang pinaka-tanyag na ng kanyang mga Intsik pangalan, ay dumating mula sa Nakayama Shō ( 中山樵 ), ang mga Hapon pangalan na ibinigay sa kanya sa pamamagitan ng Tōten Miyazaki. [1]

Lugar ng kapanganakan at unang bahagi ng buhay Baguhin

Sun Yat-sen ay ipinanganak noong 12 nobyembre 1866. [2] ang Kanyang lugar ng kapanganakan ay ang bayan ng Cuiheng, Xiangshan County (ngayon Zhongshan City), Guangdong Province. [2] Siya ay nagkaroon ng isang kultural na background ng mga Hakka [10] at Cantonese. Pagkatapos ng pagtatapos ng pangunahing edukasyon, siya ay inilipat sa Honolulu sa Kaharian ng Hawaii, kung saan siya ay nanirahan sa isang kumportableng buhay ng katamtaman kayamanan suportado sa pamamagitan ng kanyang kuya Sun Mei.

Edukasyon taon Baguhin

Sa edad ng 10, Sun Yat-sen ay nagsimulang naghahanap ng pag-aaral. [1] Ito ay nag-sa puntong ito kung saan nakilala niya ang mga kaibigan sa pagkabata Lu Haodong. [1] sa Pamamagitan ng edad na 13 sa 1878 matapos na matanggap ang isang ilang mga taon ng lokal na pag-aaral, ang mga Araw nagpunta sa manirahan sa kanyang kuya, Sun Mei ( 孫眉 ) sa Honolulu. [1]

Sun Yat-sen at pagkatapos ay nag-aral sa ʻIolani Paaralan kung saan siya natutunan ingles, British kasaysayan, matematika, agham, at Kristiyanismo. [1] Orihinal na hindi upang makipag-usap sa wikang ingles, Sun Yat-sen kinuha ang wika kaya mabilis na siya na natanggap ng isang premyo para sa natitirang tagumpay mula sa Haring David Kalakaua. [11] Araw ay nagtapos mula sa Iolani sa 1882. Siya at pagkatapos ay pumasok sa Oahu College (ngayon ay kilala bilang Punahou Paaralan) para sa isang semestre. [1] [12] Sa 1883 lalong madaling panahon siya ay ipinadala sa bahay sa China bilang kanyang kapatid na lalaki ay ang pagiging takot na Sun Yat-sen ang gusto yakapin ang Kristiyanismo. [1]

Kapag siya ay nagbalik bahay sa 1883 sa edad na 17, Araw matugunan up sa kanyang mga kaibigan sa pagkabata Lu Haodong sa Beijidian ( 北極殿 ), isang templo sa Cuiheng Village. [1] nakita Nila ang maraming mga villagers sumasamba ang Beiji (literal North Pole) Emperador-ang Diyos sa templo, at ay nasiyahan sa kanilang mga sinaunang mga nakapagpapagaling na mga pamamaraan. [1] sinira Nila ang mga rebulto, incurring ang galit ng mga kapwa villagers, at tumakas sa Hong Kong. [1] [13] [14] Habang nasa Hong Kong sa 1883 siya nag-aral sa Obispo Boys' Paaralan, at mula sa 1884 sa 1886 siya ay sa ang Pamahalaan sa Central School. [15]

Sa 1886 Araw-aral ng medisina sa Guangzhou Boji Ospital sa ilalim ng mga Kristiyanong misyonero John G. Kerr. [1] sa Huli, siya nakuha ang lisensya ng mga Kristiyano na kasanayan bilang isang medikal na doktor mula sa Hong Kong College ng Medicine para sa mga Intsik (ang tagapagpauna ng University of Hong Kong) noong 1892. [1] [9] kapansin-pansin, ng kanyang mga klase ng 12 mga mag-aaral, ang Araw ay isa lamang sa dalawa na nagtapos. [16] [17] [18]

Sa unang bahagi ng 1880s, Sun Mei ay nagpadala ng kanyang mga kapatid na lalaki sa 'Iolani Paaralan, na kung saan ay sa ilalim ng pangangasiwa ng British Anglicans at nakadirekta sa pamamagitan ng isang Anglican mataas na kagawad ng iglesiya na tinatawag na Alfred Willis. Ang wika ng pagtuturo ay ingles. Kahit Bishop Willis bigyang-diin na hindi isa ay sapilitang upang tanggapin ang Kristiyanismo, ang mga mag-aaral ay kinakailangan na dumalo sa kapilya sa linggo. Sa Iolani Eskwelahan, bata Sun Wen unang dumating sa makipag-ugnay sa Kristiyanismo, at ito na ginawa ng isang malalim impression sa kanya. Schriffin writes na ang Kristiyanismo ay upang magkaroon ng isang mahusay na impluwensiya sa Araw ng buong hinaharap na buhay pampulitika. [19]

Araw sa kalaunan ay nabinyagan sa Hong Kong sa pamamagitan ng isang American missionary ng ang Congregational Simbahan ng Estados Unidos sa kanyang kapatid na pang-aaba. Ang ministro din bumuo ng isang pagkakaibigan sa Araw. [20] [21] Sun pumasok Sa Tsai Simbahan ( 道濟會堂 ), itinatag sa pamamagitan ng ang London Misyonero Lipunan noong 1888, [22] habang siya-aral ng Western Gamot sa Hong Kong College ng Medicine para sa mga Intsik. Araw nakalarawan ang isang rebolusyon bilang katulad sa kaligtasan misyon ng Kristiyano simbahan. Ang kanyang mga conversion sa Kristiyanismo ay may kaugnayan sa kanyang mga rebolusyonaryo ideals at itulak para sa siyensiya. [21]

Apat Na Pangkat Baguhin

Sa panahon ng Qing Dynasty paghihimagsik sa paligid ng 1888, ang mga Araw ay sa Hong Kong na may isang grupo ng mga rebolusyonaryo na nag-iisip kung sino ay palayaw ang Apat na Pangkat sa Hong Kong College ng Medicine para sa mga Intsik. [23] Sun, sino ay lumago increasingly bigo sa pamamagitan ng ang konserbatibo pamahalaan ng Qing at ang kanyang pagtanggi upang mag-ampon ng kaalaman mula sa mga mas technologically advanced na Western nations, umalis ang kanyang mga medikal na pagsasanay upang italaga ang kanyang oras sa pagbabago ng Tsina.

Furen at muling magkamalay-tao sa China Lipunan Baguhin

Sa 1891, Sun nakilala ng mga rebolusyonaryo ng mga kaibigan sa Hong Kong kabilang ang Yeung Ku-wan kung sino ay ang pinuno at tagapagtatag ng Furen Pampanitikan Lipunan. [24] Ang grupo ay kumakalat ang ideya ng overthrowing ang Qing. Sa 1894, ang Araw ay nagsulat ng isang 8,000 character petisyon sa Qing Viceroy Li Hongzhang nagtatanghal ng kanyang mga ideya para sa modernizing Tsina. [25] [26] [27] Siya manlalakbay sa Tianjin sa personal na naroroon ang petisyon sa Li ngunit ay hindi nabigyan ng isang madla. [28] Pagkatapos ng karanasang ito, Sun naka-irrevocably patungo sa rebolusyon. Siya ay umalis sa Tsina para sa Hawaii at itinatag ang Bumuhay sa China Lipunan, na kung saan ay nakatuon sa pagpapaunlad ng China kasaganaan. Ang mga miyembro ay iginuhit higit sa lahat mula sa Chinese expatriates, lalo na ang mas mababang mga social classes. Ang parehong mga buwan noong 1894 ang Furen Pampanitikan Lipunan ay isinama sa Hong Kong kabanata ng muling magkamalay-tao sa China Lipunan. [24] Pagkaraan, ang mga Araw ay naging kalihim ng bagong naka-merge na muling Bumuhay sa China lipunan, na kung saan Yeung Ku-wan buhok bilang pangulo. [29] Sila disguised kanilang gawain sa Hong Kong sa ilalim ng pagpapatakbo ng isang "Qianheng Kumpanya" ( 乾亨行 ). [30]

Unang Giyerang Sino-Hapon Digmaan Baguhin

Sa 1895, China pinagdudusahan isang malubhang pagkatalo sa panahon ng Unang Digmaang Sino-Hapones. Mayroong dalawang mga uri ng mga tugon. Isang grupo ng mga intellectuals contended na ang mga Manchu Qing pamahalaan ay maaaring ibalik ang pagiging lehitimo nito sa pamamagitan ng matagumpay na modernizing. [31] Stressing na overthrowing ang Manchu ay magreresulta sa ganap na kaguluhan at ay humantong sa China pagiging inukit up sa pamamagitan ng imperialists, intellectuals tulad Kang Youwei at Liang Qichao suportado sa pagtugon sa mga hakbangin tulad ng mga Daang Araw na' Reporma. [31] Sa isa pang pangkat, Sun Yat-sen at iba pa tulad ng Zou Rong nais ng isang rebolusyon upang palitan ang dynastic system na may isang modernong bansa-estado sa anyo ng isang republika. [31] Ang reporma Daang mga Araw' ay naka-out na maging isang pagkabigo sa pamamagitan ng 1898. [32]

Unang pag-aalsa sa Guangzhou Baguhin

Sa ikalawang taon ng pagtatatag ng muling magkamalay-tao sa China society sa oktubre 26, 1895, ang pangkat na binalak at inilunsad ang Unang Guangzhou pag-aalsa laban sa mga Qing sa Guangzhou. [26] Yeung Kui-wan itinuro ang pag-aalsa na nagsisimula mula sa Hong Kong. [29] Gayunpaman, ang mga plano ay leaked out at higit sa 70 mga miyembro, kabilang ang mga Lu Haodong, ay nakunan sa pamamagitan ng Qing pamahalaan. Ang pag-aalsa ay isang pagkabigo. Araw nakatanggap ng pinansiyal na suporta ang karamihan ay mula sa kanyang kapatid na naibenta sa karamihan ng kanyang 12,000 ektarya ng kabukiran at baka sa Hawaii.

Pagpapatapon sa Japan Baguhin

Sun Yat-sen sa oras na ginugol sa pamumuhay sa Japan habang sa pagpapatapon. Siya befriended at financially aided sa pamamagitan ng isang demokratikong rebolusyonaryo na may pangalang Miyazaki Toten. Karamihan sa mga Hapon na aktibong nagtrabaho sa Araw ay motivated sa pamamagitan ng isang pan-Asian takot ng encroaching Western imperyalismo. [33] Habang nasa Japan, sa Araw ring nakilala at befriended Mariano Ponce, pagkatapos ng isang diplomat ng Unang Republika ng Pilipinas. [34] sa Panahon ng Philippine Revolution at ang Philippine–American War, Sun nakatulong Ponce gumawa ng paraan ang mga armas salvaged mula sa Imperial Hapon Hukbo at ipadala ang mga armas sa Pilipinas. Sa pamamagitan ng pagtulong sa Republika ng Pilipinas, Araw inaasahan na ang mga Pilipino ay manalo ang kanilang pagsasarili sa gayon na maaaring siya gamitin ang kapuluan bilang isang pagtatanghal ng dula point ng isa pang rebolusyon. Gayunpaman, bilang ang digmaan natapos na sa hulyo 1902, Amerika lumitaw mapagtagumpay mula sa isang mapait na 3-taon na digmaan laban sa Republika. Samakatuwid, ang mga Pilipino managinip ng kalayaan vanished sa Araw ay pag-asa ng pakikipagtulungan kasama ang Pilipinas sa kanyang mga rebolusyon sa Tsina. [35]

Huizhou pag-aalsa sa China Baguhin

Sa oktubre 22, 1900, Sun inilunsad ang Huizhou pag-aalsa sa pag-atake sa Huizhou at provincial awtoridad sa loob ng Guangdong. [36] Ito ay dumating sa limang taon matapos ang nabigong Guangzhou pag-aalsa. Oras na ito, Araw appealed sa ang triads para sa tulong. [37] Ang pag-aalsa ay din ng isang pagkabigo. Miyazaki na lumahok sa pag-aalsa sa mga Araw na sinulat ng isang account ng mga ito rebolusyonaryo pagsisikap sa ilalim ng pamagat na "33-taon panaginip" ( 三十三年之夢 ) noong 1902. [38] [39]

Karagdagang pagpapatapon Baguhin

Sun ang ay sa pagpapatapon hindi lamang sa Japan kundi pati na rin sa Europa, ang Estados Unidos at Canada. Itinaas niya ang pera para sa kanyang mga rebolusyonaryo partido at upang suportahan ang mga uprisings sa China. Sa 1896 siya ay pinigil sa Chinese Legasyon sa London, kung saan ang Chinese Imperial lihim na serbisyo ay binalak upang patayin siya. Siya ay inilabas pagkatapos ng 12 araw sa pamamagitan ng pagsusumikap ng James Cantlie, Ang mga Oras, at ang mga Banyagang Opisina, umaalis sa Araw ng mga bayani sa Britain. [40] James Cantlie, ang Araw ay dating guro sa Hong Kong College ng Medicine para sa mga Intsik, pinananatili ng isang lifelong pagkakaibigan sa Araw at kalaunan ay sumulat ng isang maagang talambuhay ng Araw. [41]

Langit at Lupa Lipunan, paglalakbay sa ibang bansa Baguhin

Isang "Langit at Lupa Lipunan" sekta na kilala bilang Tiandihui ay naging sa paligid para sa isang mahabang panahon. [42] Ang grupo ay din tinutukoy bilang ang "tatlong cooperating organisasyon" pati na rin ang triads. [42] Sun Yat-sen higit sa lahat na ginagamit ng pangkat na ito upang magamit ang kanyang mga paglalakbay sa ibang bansa upang makakuha ng karagdagang pinansiyal na mga mapagkukunan at suporta para sa kanyang mga rebolusyon. [42]

Ayon sa Lee Yun-ping, chairman ng Chinese historical society, Araw na kailangan ng isang sertipiko upang ipasok ang Estados Unidos sa isang oras kapag ang mga Intsik Pagbubukod ng Batas ng 1882 sana kung hindi man ay naka-block sa kanya. [43] Gayunpaman, sa mga Araw ng unang pagtatangka upang ipasok ang sa AMIN, pa rin siya ay naaresto. [43] mamaya Siya ay bailed out matapos ang 17 araw. [43] Noong Marso 1904, habang nakatira sa Kula, Maui, Sun Yat-sen nakuha ng isang Sertipiko ng Hawaiian Kapanganakan, na ibinigay sa pamamagitan ng ang Teritoryo ng Hawaii, na nagpapahayag na "siya ay ipinanganak sa Hawaiian Islands sa ika-24 araw ng nobyembre, A.D. 1870." [44] [45] Siya renounced ito pagkatapos na ito ay nagsilbi nito layunin upang iwasan ang mga Intsik Pagbubukod ng Batas ng 1882. [45] Opisyal na mga file ng Estados Unidos ipakita na Araw ay nagkaroon ng Estados Unidos nasyonalidad, inilipat sa China kasama ang kanyang pamilya sa edad na 4, at ibinalik sa Hawaii sa 10 taon mamaya. [46]

Tongmenghui Baguhin

Sa 1904, Sun Yat-sen ay dumating tungkol sa mga layunin "upang paalisin ang Tatar barbarians (i.e. Manchu), upang muling magkamalay-tao Zhonghua, upang makapagtatag ng isang Republika, at upang ipamahagi ang lupa ng pantay-pantay sa pagitan ng mga tao." ( 驅除韃虜, 恢復中華, 創立民國, 平均地權 ). [47] ang Isa sa Araw ng mga pangunahing mga legacies ay ang paglikha ng kanyang mga pampulitikang pilosopiya ng Tatlong mga Prinsipyo ng mga Tao. Ang mga Alituntuning ito kasama ang mga prinsipyo ng nasyonalismo (minzu, 民族 ), ng demokrasya (minquan, 民權 ), at ng kapakanan (minsheng, 民生 ). [47]

Noong 20 agosto 1905, ang Araw ay sumali sa pwersa na may rebolusyonaryo Intsik mga mag-aaral sa pag-aaral sa Tokyo, Japan upang bumuo ng pinag-isang grupo ng Tongmenghui (Estados League), na kung saan naka-sponsor na uprisings sa China. [47] [48] sa Pamamagitan ng 1906 ang bilang ng mga Tongmenghui mga miyembro naabot 963 mga tao. [47]

Malaya suporta Baguhin

Araw sa pangkalahatang at kasikatan ay umaabot nang lampas sa Greater Tsina rehiyon, lalo na sa Nanyang (Timog silangang Asya), kung saan ang isang malaking konsentrasyon ng mga overseas Chinese tumira sa Malaya (Malaysia at Singapore). Habang nasa Singapore, nakilala niya ang lokal na Chinese merchant Teo Eng Hock, Tan Chor Nam at Lim Nee sa lalong Madaling panahon, na kung saan markahan ang pagsisimula ng direktang suporta mula sa Nanyang Intsik. Ang Singapore kabanata ng Tongmenghui ay itinatag sa ika-6 ng abril 1906. [50] Kahit na ang ilang mga tala i-claim ang founding ang petsa sa dulo ng 1905. [50] Ang mga villa na ginagamit ng mga Araw ay kilala bilang Wan Qing Yuan. [50] [51] Sa puntong ito Singapore ay ang punong-himpilan ng Tongmenghui. [50]

Thus, after founding the Tong Meng Hui, Dr Sun advocated the establishment of The Chong Shing Yit Pao as the alliance’s mouthpiece to promote revolutionary ideas. Later, he initiated the establishment of reading clubs across Singapore and Malaysia, in order to disseminate revolutionary ideas among the lower class through public readings of newspaper stories. The United Chinese Library, founded on 8 August 1910, was one such reading club, first set up at leased property on the second floor of the Wan He Salt Traders in North Boat Quay.

Ang unang aktwal na Nagkakaisa Intsik Library gusali ay itinayo sa pagitan ng 1908 at 1911 sa ibaba Fort Canning - 51 Armenian Street, nagsimula ang operasyon noong 1912. Ang library ay na-set up bilang isang bahagi ng 50 mga kuwarto sa pagbabasa sa pamamagitan ng mga Intsik Republicans upang maglingkod bilang isang impormasyon sa station at pag-uugnayan ng mga punto para sa mga rebolusyonaryo. Sa 1987, ang library ay inilipat sa kanyang kasalukuyang site sa kampo militar Kalsada. Ngunit ang Armenian Street gusali ay buo pa rin na may plaka sa entrance nito na may Sun Yat Sen ng mga salita. Na may isang paunang pagiging miyembro ng higit sa 400, ang library ay tungkol sa 180 mga miyembro ngayon. Kahit na ang Estados Intsik Library, sa 102 taon ng kasaysayan, ay hindi lamang ang pagbabasa ng mga club sa Singapore sa panahon ng oras, ngayon ito ay ang isa lamang ng kanyang uri sa natitirang.

Zhennanguan pag-aalsa Baguhin

Sa 1 disyembre 1907, Sun humantong ang Zhennanguan pag-aalsa laban sa mga Qing sa Friendship Pass, na kung saan ay ang hangganan sa pagitan ng Guangxi at Biyetnam. [52] Ang pag-aalsa nabigo pagkatapos ng pitong araw ng labanan. [52] [53] Sa 1907 nagkaroon ng isang kabuuang apat na uprisings na nabigo kabilang Huanggang pag-aalsa, Huizhou pitong kababaihan lake pag-aalsa at Qinzhou pag-aalsa. [50] Sa 1908 dalawang higit pang mga uprisings nabigo ang isa pagkatapos ng isa pang kabilang Qin-lian-aalsa at Hekou pag-aalsa. [50]

Anti-Araw na paggalaw Baguhin

Dahil sa mga pagkabigo, Sun ' s pamumuno ay simula upang ma-hinamon sa pamamagitan ng mga elemento mula sa loob ng Tongmenghui na wished upang alisin sa kanya bilang lider. Sa Tokyo 1907-1908 mga miyembro mula sa ang mga kamakailan-lamang na naka-merge na Pagpapanumbalik lipunan itinaas alinlangan tungkol sa Araw ng mga kredensyal. [50] Tao Chengzhang ( 陶成章 ) at Zhang Binglin sa publiko denunsyado Araw na may isang bukas na leaflet na tinatawag na "Isang deklarasyon ng Sun Yat-sen ang mga kriminal na kilos sa pamamagitan ng ang mga rebolusyonaryo sa Timog-silangang Asya". [50] Ito ay nakalimbag at ipinamamahagi sa mga repormista mga pahayagan tulad ng Nanyang Zonghui Bao. [50] [54] ang Kanilang layunin ay upang i-target ng Araw bilang isang lider na humahantong sa isang pag-aalsa para sa panghuhuthot sa mga nadagdag. [50]

Ang mga rebolusyonaryo ay polarized at split sa pagitan ng mga pro-Araw at anti-Araw sa kampo. [50] Araw sa publiko fought-off ang mga komento tungkol sa kung paano siya ay nagkaroon ng isang bagay upang makakuha ng pinansiyal mula sa rebolusyon. [50] Gayunpaman, sa pamamagitan ng 19 hulyo 1910, ang Tongmenghui punong-himpilan ay upang ilipat mula sa Singapore upang Penang upang mabawasan ang anti-Araw na gawain. [50] Ito ay din sa Penang na Sun at ang kanyang mga tagasuporta ay ilunsad ang unang Intsik "araw-araw" na pahayagan, ang Kwong Wah Yit Poh sa disyembre 1910. [52]

1911 revolution Baguhin

Sa sponsor more uprisings, ang Araw na ginawa ng isang personal na panawagan para sa financial aid sa Penang conference gaganapin sa nobyembre 13, 1910 sa Malaya. [55] Ang mga lider inilunsad isang pangunahing drive para sa mga donasyon sa buong Tangway ng Malay. [55] Sila ay itinaas ang HK$187,000. [55]

Noong 27 abril 1911, rebolusyonaryo Huang Xing na humantong sa isang segundo Guangzhou pag-aalsa na kilala bilang ang kulay-Dilaw na Bulaklak Punso na aalsa laban sa mga Qing. Ang pag-aalsa nabigo at natapos sa kalamidad ang mga katawan ng mga lamang ng 72 mga rebolusyonaryo ay natagpuan. [56] Ang mga rebolusyonaryo ay remembered bilang martir. [56]

Sa oktubre 10, 1911, ang isang militar na pag-aalsa sa Wuchang naganap na humantong muli sa pamamagitan ng Huang Xing. Sa ang oras, Araw ay walang direktang paglahok bilang siya ay pa rin sa pagpapatapon. Huang ay sa singil ng rebolusyon na natapos na sa paglipas ng 2000 taon ng imperyal patakaran sa Tsina. Kapag Araw natutunan ng matagumpay na paghihimagsik laban sa mga emperador ng Qing mula sa pindutin ang mga ulat, siya agad-agad na ibinalik sa China mula sa Estados Unidos sinamahan ng kanyang American militar na tagapayo, "Pangkalahatang" Homer Lea, sa disyembre 21, 1911. [57]

Ang pinalawak na pag-aalsa sa Xinhai Revolution na kilala rin bilang ang "Chinese Revolution" upang ibagsak ang huling Emperor Puyi. Matapos ang kaganapan na ito, ika-10 ng oktubre ay naging kilala bilang ang pagdiriwang ng Double Sampung Araw. [58]

Pansamantalang pamahalaan Baguhin

Sa 29 disyembre 1911 sa isang pulong ng mga kinatawan mula sa mga lalawigan sa Nanking (Nanjing) inihalal Sun Yat-sen bilang ang "pansamantalang presidente" ( 臨時大總統 ). [59] sa enero 1, 1912 ay itinakda bilang ang unang araw ng Unang Taon ng Republika. [60] Li Yuanhong ay ginawa pansamantalang vice-president at Huang Xing ay naging ministro ng hukbo. Ang bagong Pansamantalang Pamahalaan ng Republika ng Tsina ay nilikha kasama ang Pansamantalang Konstitusyon ng Republika ng Tsina. Araw ay na-credit para sa pagpopondo ng mga revolutions at para sa pinapanatili ang espiritu ng rebolusyon buhay, kahit na pagkatapos ng isang serye ng mga nabigo ang mga uprisings. Ang kanyang matagumpay na pagsama-sama ng mga menor de edad mga rebolusyonaryo group sa isang solong mas malaking party na ibinigay ng isang mas mahusay na base para sa lahat ng mga taong nagbahagi ng parehong mga ideals. Ang isang bilang ng mga bagay ay ipinakilala tulad ng republic sistema ng kalendaryo at bagong fashion tulad ng Zhongshan demanda.

Beiyang pamahalaan Baguhin

Yuan Masama, na kinokontrol ang Beiyang Hukbo, ang militar ng hilagang Tsina, ay ipinangako ang posisyon ng Pangulo ng Republika ng Tsina kung siya ay maaaring makakuha ng Qing hukuman upang magbitiw sa tungkulin. [61] Sa pebrero 12, 1912 Emperor Puyi ay magbitiw sa tungkulin ang trono. [60] Araw stepped down na bilang Pangulo, at Yuan ay naging ang bagong pansamantalang pangulo sa Beijing noong 10 Marso 1912. [61] Ang pansamantalang pamahalaan ay hindi magkaroon ng anumang mga militar pwersa ng kanyang sarili, ang kanyang kontrol sa mga elemento ng Bagong mga Sundalo na ay mutinied ay limitado at doon ay pa rin ng makabuluhang mga pwersa na kung saan pa rin ay hindi ipinahayag laban sa mga Qing.

Sun Yat-sen nagpadala ng telegrama upang ang mga lider ng lahat ng probinsiya na humihiling sa mga ito upang maghalal at upang itatag ang National Assembly ng Republika ng Tsina noong 1912. [62] Noong Mayo 1912 ang pambatasan assembly ay inilipat mula sa Nanjing sa Beijing sa kanyang 120 mga miyembro na hinati sa pagitan ng mga miyembro ng Tongmenghui at isang Republican party na suportado Yuan Masama. [63] sa Maraming mga rebolusyonaryo ang mga miyembro ay mayroon na alarmed sa pamamagitan ng Yuan ambitions at ang hilagang batay Beiyang pamahalaan.

Makabayan party at Pangalawang Rebolusyon Baguhin

Tongmenghui miyembro Kanta Jiaoren mabilis na sinubukan upang kontrolin ang kongreso. Siya mobilized ang matanda Tongmenghui sa core gamit ang pagsama-sama ng isang bilang ng mga bagong mga maliliit na partido upang bumuo ng isang bagong partidong pampulitika na tinatawag na ang Kuomintang (Intsik makabayan party, karaniwang dinaglat na bilang "KMT") sa 25 agosto 1912 sa Huguang Guild Hall Beijing. [63] Ang 1912-1913 National assembly ng halalan ay itinuturing na isang malaking tagumpay para sa KMT winning 269 ng 596 upuan sa mababang kapulungan at 123 ng 274 senado upuan. [61] [63] Ang Ikalawang Rebolusyon ang naganap kung saan ang mga Araw at KMT militar pwersa sinubukan upang ibagsak Yuan ng pwersa ng tungkol sa 80,000 mga tao sa isang armadong salungatan sa hulyo 1913. [64] Ang mga pag-aalsa laban sa Yuan ay hindi matagumpay. Araw ay sapilitang upang humingi ng pagpapakupkop laban sa Japan sa mga politiko at industryalista Fusanosuke Kuhara. Sa paghihiganti ng mga pambansang lider ng partido Kanta Jiaoren ay assassinated, halos tiyak sa pamamagitan ng isang lihim na pagkakasunud-sunod ng Yuan, sa 20 Marso 1913. [61]

Ang mga pampulitikang kaguluhan Baguhin

Sa 1915 Yuan Masama ipinahayag ang Imperyo ng Tsina (1915-1916) sa kanyang sarili bilang Emperador ng Tsina. Sun kinuha bahagi sa Anti-Monarkiya digmaan ng ang paglalakbay sa ikalulusog ng katawan Proteksyon Kilusan, habang nag-pagsuporta sa mga tulisan ng mga lider tulad ng Bai Lang sa panahon ng Bai Lang Paghihimagsik. Ito na minarkahan ang simula ng Warlord Panahon. Sa 1915 Araw ay nagsulat sa Ikalawang International, isang sosyalista-based na organisasyon sa Paris, na humihiling sa mga ito upang magpadala ng isang koponan ng mga espesyalista upang makatulong sa China-set up ang unang world socialist republic. [18] Sa oras na mayroong maraming mga theories at mga panukala ng kung ano ang China ay maaaring maging. Sa pampulitikang gulo, kahit na kapag ang Sun Yat-sen ay inihayag bilang Pangulo, [kailangang linawin] Xu Shichang ay inihayag din bilang Pangulo ng Republika ng Tsina. [65]

Guangzhou militarista pamahalaan Baguhin

Ang tsina ay maging hinati sa pagitan ng iba ' t ibang lider ng militar nang hindi isang wastong sentral na pamahalaan. Araw nakita ang panganib ng mga ito at bumalik sa Tsina noong 1917 sa nagtataguyod ng mga Intsik reunification. Sa 1921 siya na nagsimula ang isang self-proclaimed militar ng pamahalaan sa Guangzhou at ay inihalal Grand Mariskal ng hukbo. [66] sa Pagitan ng 1912 at 1927 tatlong mga pamahalaan ay nai-set up sa South China: ang mga Pansamantalang pamahalaan sa Nanjing (1912), ang mga Militar ng pamahalaan sa Guangzhou (1921 hanggang 1925), at ang Pambansang pamahalaan sa Guangzhou at sa ibang pagkakataon sa Wuhan (1925-1927). [67] Ang southern separatista ng pamahalaan sa Timog ay itinatag sa karibal ang Beiyang pamahalaan sa hilaga. [66] Yuan Masama ay ipinagbawal na ang KMT. Ang maikling nanirahan Intsik Rebolusyonaryo Party ay isang pansamantalang kapalit para sa KMT. Sa 10 oktubre 1919 Araw nabuhay na mag-uli ang KMT gamit ang bagong pangalan Chung-kuo Kuomintang (), o ang "Makabayan Partido ng Tsina". [63]

KMT–CPC pakikipagtulungan Baguhin

Sa pamamagitan ng oras na ito ng Araw ay naging kumbinsido na ang tanging pag-asa para sa isang pinag-isang Tsina mag-ipon sa isang militar na pananakop mula sa kanyang base sa south, na sinusundan ng isang panahon ng pampulitika pag-aalaga na ay humantong sa ang transition sa demokrasya. Upang mag-apura ang pananakop ng Tsina, siya ay nagsimula ng isang patakaran ng aktibong pakikipagtulungan sa Partido Komunista ng Tsina (CPC). Araw at ang Sobiyet Union's Adolph Joffe naka-sign ang Araw-Joffe Manipesto noong enero 1923. [68] Araw nakatanggap ng tulong mula sa Comintern para sa kanyang pagtanggap ng mga komunista ang mga miyembro sa kanyang KMT. Rebolusyonaryo at sosyalista lider Vladimir Lenin praised Araw at ang KMT para sa kanilang ideolohiya at prinsipyo. Lenin praised Sun at ang kanyang mga pagtatangka sa social repormasyon, at din congratulated sa kanya para labanan ang mga banyagang Imperyalismo. [69] [70] [71] Araw ring ibalik ang papuri, ang pagtawag sa kanya ng isang "dakilang tao", at ipinadala ang kanyang mga pagbati sa rebolusyon sa Rusya. [72]

Sa ang Soviets' tulong, ang Araw ay magagawang upang bumuo ng militar na kapangyarihan na kinakailangan para sa ang Hilagang Ekspedisyon laban sa militar sa north. Itinatag niya ang Whampoa Militar Academy na malapit sa Guangzhou sa Chiang Kai-shek bilang komander ng National Revolutionary Army (NRA). [73] Iba pang mga Whampoa lider isama Wang Jingwei at Hu Hanmin bilang pampulitika instructor. Ang buong pakikipagtulungan ay tinatawag na ang Unang United Front.

Pananalapi alalahanin Baguhin

Sa 1924 Araw na itinalaga ang kanyang kapatid na lalaki-sa-batas T. V. Soong upang i-set up ang unang Intsik Sentral na bangko na tinatawag na ang Canton Central Bank. [74] Upang magtatag ng pambansang kapitalismo at isang sistema ng pagbabangko ay isang pangunahing layunin para sa KMT. [75] Gayunpaman Araw ay hindi na walang ilang mga pagsalungat bilang doon ay ang Canton mga volunteer corps pag-aalsa laban sa kanya.

Huling speeches Baguhin

Sa pebrero 1923 Araw na ginawa ng isang pagtatanghal sa mga mag-Aaral' Union sa Hong Kong University at ipinahayag na ito ay ang katiwalian ng Tsina at ang kapayapaan, kaayusan at mabuting pamahalaan ng Hong Kong na naka sa kanya sa isang rebolusyonaryo. [76] [77] Ang parehong taon, siya naihatid ng isang pagsasalita kung saan siya ipinahayag ang kanyang Tatlong Prinsipyo ng mga Tao bilang ang pundasyon ng bansa at ang Limang-Yuan Saligang-batas bilang mga alituntunin para sa sistema ng pulitika at burukrasya. Bahagi ng pananalita ay ginawa sa Pambansang Awit ng Republika ng Tsina.

Sa nobyembre 10, 1924, Araw naglakbay pahilaga sa Tianjin at naihatid ng isang salita upang magmungkahi ng isang pagtitipon para sa isang "National conference" para sa mga Intsik mga tao. Ito na tinatawag na para sa katapusan ng mga warlord na mga patakaran at sa pagpawi ng lahat ng unequal treaties sa Western kapangyarihan. [78] Dalawang araw mamaya, naglakbay siya sa Beijing upang talakayin ang hinaharap ng bansa, sa kabila ng kanyang deteriorating kalusugan at ang patuloy na digmaang sibil ng mga warlords. Kabilang ang mga tao na siya nakilala ay ang mga Muslim Pangkalahatang Ma Fuxiang, sino ang may alam sa Araw na ang mga ito ay maligayang pagdating sa ang pamumuno ng Dr. Sun. [79] Sa nobyembre 28, 1924 Araw naglakbay sa bansang Hapon at binigyan ng isang pagsasalita sa Pan-Asianism sa Kobe, Japan. [80]

Kamatayan Baguhin

Sun ay namatay ng kanser sa atay sa 12 Marso 1925 sa edad ng 58 sa Rockefeller-financed Peking Union Medical College. [81] [82] Sa pagsunod sa mga karaniwang Tsino pagsasanay, ang kanyang mga labi ay inilagay sa Templo ng Azure Ulap, isang Buddhist shrine sa Western Hills ng ilang milya sa labas ng Beijing. [83] [84] Siya rin kaliwa ng isang maikling pampulitika ay (總理遺囑) penned sa pamamagitan ng Wang Jingwei upang matugunan ang masa, na kung saan ay nagkaroon ng isang kalat na kalat na impluwensiya sa kasunod na pag-unlad ng ang Republika ng Tsina at Taiwan. [85]

Kapangyarihan pakikibaka Baguhin

Pagkatapos ng Araw ng kamatayan, isang kapangyarihan pakikibaka sa pagitan ng kanyang mga bata tangkilik Chiang Kai-shek at ang kanyang mga lumang rebolusyonaryo kasamahan Wang Jingwei split ang KMT. Nakataya sa pakikibaka na ito ay ang karapatan na mag-ipon claim sa Sun ay hindi maliwanag legacy. Sa 1927 Chiang Kai-shek may-asawa Soong Mei-ling, isang kapatid na babae ng sikat ng Araw ang balo ni Soong Ching-ling, at sa dakong huli siya maaaring i-claim na maging isang kapatid na lalaki-sa-batas ng Sun. Kapag ang mga Communists at ang Kuomintang split sa 1927, minamarkahan ang simula ng Chinese Civil War, ang bawat pangkat na-claim na maging ang kanyang mga tunay na tagapagmana, isang hindi pagkakasundo na patuloy sa pamamagitan ng World War II. Sun ang balo ni Soong Ching-ling, panig sa mga Communists sa panahon ng Chinese Civil War at nagsilbi mula 1949 hanggang 1981 bilang Bise-Presidente (o Vice-Chairwoman) ng People ' s Republic of China at bilang Honorary President sa ilang sandali bago ang kanyang kamatayan noong 1981.

Uri ng pagsamba ng pagkatao Baguhin

Isang uri ng pagsamba ng pagkatao sa Republika ng Tsina ay nakasentro sa Sun at ang kanyang mga kahalili, Heneralisimo Chiang Kai-shek. Intsik Muslim Generals at Imams lumahok sa mga ito uri ng pagsamba ng pagkatao at isa sa mga partido ng estado, na may mga Muslim na Pangkalahatang Ma Bufang paggawa ng mga tao bow sa Araw ng portrait at makinig sa pambansang awit sa panahon ng isang Tibetan at Mongol relihiyosong seremonya para sa Qinghai Lake Diyos. [86] Quote mula sa Quran at Hadith ay ginagamit ng mga Muslim upang bigyang-katwiran ang Chiang Kai-shek ay mamuno sa paglipas ng Tsina. [87]

Ang Kuomintang ng saligang batas na itinalaga ng Araw bilang partido ng pangulo. Pagkatapos ng kanyang kamatayan, ang Kuomintang pinili upang panatilihin ang mga wikang iyon sa saligang batas upang parangalan ang kanyang memorya magpakailanman. Ang party dahil na buhok sa pamamagitan ng isang director-general (1927-1975) at isang chairman (dahil 1975), na kung saan discharge ang pag-andar ng pangulo.

Ama ng Bansa Baguhin

Sun Yat-sen ay nananatiling natatanging sa gitna ng ika-20 siglo Intsik lider para sa pagkakaroon ng isang mataas na reputasyon sa mainland China at Taiwan. Sa Taiwan, siya ay nakita na ang Ama ng Republika ng Tsina, at ito ay kilala sa pamamagitan ng ang isinilang pagkamatay ng ama pangalan ng Ama ng Bansa, Mr. Sun Zhongshan (, kung saan ang isa-character space ay isang tradisyonal na parangal simbolo). [7] ang Kanyang wangis ay pa rin halos palaging natagpuan sa seremonyal na mga lokasyon tulad ng sa harap ng lehislatura at mga silid-aralan ng pampublikong paaralan, mula sa elementarya sa senior high school, at siya ay patuloy na lilitaw sa mga bagong likha at pera.

"Hudyat ng rebolusyon" Baguhin

Sa mainland, ang Araw ay nakikita bilang isang Intsik makabayan at proto-sosyalista, at ito ay lubos na itinuturing bilang Hudyat ng Rebolusyon ( 革命先行者 ). [68] Siya ay kahit na nabanggit sa pamamagitan ng pangalan sa mga paunang salita sa Saligang-batas ng Republika ng mga Tao ng Tsina. Sa mga nakaraang taon, ang pamumuno ng ang Komunista Party ng Tsina ay nagiging mahihingi Araw, bahagyang bilang isang paraan ng bolstering Chinese nasyonalismo sa liwanag ng mga Intsik pang-ekonomiyang reporma at bahagyang upang taasan ang mga koneksyon sa mga tagasuporta ng Kuomintang sa Taiwan kung saan ang PRC nakikita bilang mga kaalyado laban sa pagsasarili ng Taiwan. Sun ' s tomb ay isa ng ang unang hinto na ginawa sa pamamagitan ng ang mga lider ng parehong ang Kuomintang at ang mga Tao sa Unang Partido sa kanilang pan-asul na mga pagbisita sa mainland China noong 2005. [88] Isang napakalaking portrait ng mga Araw ay patuloy na lilitaw sa Tiananmen Square para sa Araw ng Mayo at Pambansang Araw.

Relihiyosong pamimitagan Baguhin

Araw ay venerated bilang isang Saint sa Đạo Cao Đài, ang isang relihiyon na itinatag sa Vietnam noong 1926. Siya, kasama ang dalawang iba pang mga Banal Victor Hugo at Kinompirma Bỉnh Khiêm, kinakatawan ng sangkatauhan upang ipahayag ang Alliance (mapayapang kasunduan) sa Diyos. [89]

Sun Yat-sen ay ipinanganak sa Araw Dacheng ( 孫達成 ) at ang kanyang asawa, lady Yang ( 楊氏 ) sa 12 nobyembre 1866. [90] Sa oras ng kanyang ama sa edad na 53, habang ang kanyang ina ay 38 taong gulang. Sa pamamagitan ng ang oras na siya ay ipinanganak, na siya ay nagkaroon ng isang mas lumang mga kapatid na lalaki Sun Dezhang ( 孫德彰 ), isang mas lumang mga kapatid na babae sa Araw Jinxing ( 孫金星 ) na namatay sa maagang edad ng 4. Ang isa pang mas lumang kapatid na lalaki Sun Deyou ( 孫德祐 ) din namatay sa edad na 6. Siya ay nagkaroon ng dalawang iba pang mga babae Sun Miaoqian ( 孫妙茜 ), na mas matanda at Sun Qiuqi ( 孫秋綺 ) sino ay mas bata. [17]

Araw ay nagkaroon ng isang isagawa ang pag-aasawa sa mga kapwa taong-nayon Lu Muzhen sa edad ng 20. Siya nakayayamot na tao sa kanya ng isang anak na lalaki Sun Fo at dalawang anak na babae, Sun Jinyuan ( 孫金媛 ) at Sun Jinwan ( 孫金婉 ). [17] Sun Fo ay ang ama ng Leland Araw, na ginugol ng 37 taon nagtatrabaho sa Hollywood bilang isang aktor at stuntman. [91] Sun Yat-sen din ang ninong ni Pablo Myron Anthony Linebarger, Amerikanong may-akda at makata na sinulat ni sa ilalim ng pangalan Cordwainer Smith. [kailangan ng sanggunian]

Araw sa dakong huli kasal Soong Ching-ling, isa ng ang Soong babae. [17] Sila ay may-asawa sa Japan sa oktubre 25 1915. [92]

Soong Ching-Ling ' s ama ay ang mga Amerikano-aral Metodista ministro Charles Soong, na ginawa ng isang kapalaran sa banking at pag-print ng Biblia kahit na siya ay isang personal na kaibigan ng Araw, siya ay galit na galit kapag ang Sun inihayag ang kanyang intensyon na magpakasal Ching-ling dahil ang Araw ay sa kanyang sarili ng isang Kristiyano pa pinananatiling dalawang asawa, Lu Muzhen at Kaoru Otsuki Soong tiningnan Araw ng pagkilos bilang tumatakbo nang direkta laban sa kanilang mga ibinahaging mga relihiyon.

Salaysay ng kasaysayan at kaayusan sa Asya Baguhin

Sa karamihan ng mga pangunahing Intsik lungsod ng isa ng ang mga pangunahing kalye ay ipinangalan Zhongshan Lu ( 中山路 ) upang ipagdiwang ang kanyang memorya. Mayroon ding mga maraming mga parke, paaralan, at ang mga heograpikal na tampok na pinangalanang matapos kanya. Xiangshan, Sun ' s hometown sa Guangdong, ay pinalitan ng Zhongshan sa kanyang karangalan, at doon ay isang hall na nakatuon sa kanyang memory sa Templo ng Azure Ulap sa Beijing. Mayroon ding isang serye ng mga Sun Yat-sen ng mga selyo.

Iba pang mga sanggunian sa Araw isama ang Sun Yat-sen University sa Guangzhou at Pambansang Sun Yat-sen University sa Kaohsiung. Iba pang mga istraktura isama Sun Yat-sen Mausoleum, Sun Yat-sen Memorial Hall subway station, Sun Yat-sen bahay sa Nanjing, Dr. Sun Yat-sen Museum sa Hong Kong, Chung-Shan Gusali, Sun Yat-sen Memorial Hall sa Taipei at Sun Yat Sen Nanyang Memorial Hall sa Singapore. Zhongshan Memorial Gitnang Paaralan ay din ng isang pangalan na ginamit sa pamamagitan ng maraming mga paaralan. Zhongshan Park ay din ng isang karaniwang pangalan na ginagamit para sa isang bilang ng mga lugar na ipinangalan sa kanya. Ang unang highway sa Taiwan ay tinatawag na Sun Yat-sen expressway. Dalawang ships ay nag-ipinangalan sa kanya, ang mga Intsik gunboat Chung Shan at Intsik cruiser Yat Sen. Ang lumang Chinatown sa Calcutta (kilala na ngayon bilang Kolkata), Indya ay isang kilalang kalye sa pamamagitan ng ang pangalan ng Sun Yat-sen kalye.

Sa Penang, Malaysia, Penang Philomatic Union ay nagkaroon ng kanyang lugar sa 120 Armenian Street sa 1910, sa panahon ng oras na kapag ang mga Araw na ginugol ng higit sa apat na buwan sa Penang, convened ang makasaysayang "Penang Conference" upang ilunsad ang kampanya sa pangangalap ng pondo para sa Huanghuagang pag-Aalsa at itinatag ang Kwong Wah Yit Poh ang bahay na ito, na kung saan ay na-nakapreserba bilang ang Sun Yat-sen Museum Penang (dating tinatawag na Sun Yat Sen Penang Base), ay binisita sa pamamagitan ng Pangulo na magtalaga Hu Jintao noong 2002. Ang Penang Philomatic Union ay kasunod na inilipat sa isang bahay na bungalo sa 65 Macalister Kalsada na kung saan ay na-nakapreserba bilang ang Sun Yat-sen Memorial Center Penang.

Tulad ng dedikasyon, 1966 Chinese Cultural Renaissance ay inilunsad sa Araw ng kaarawan sa nobyembre 12. [93]

Ang Nanyang Wan Qing Yuan sa Singapore dahil na-nakapreserba at pinalitan ng pangalan bilang ang Sun Yat Sen Nanyang Memorial Hall. [51] ang Isang Sun Yat-sen heritage trail ay inilunsad din sa 20 nobyembre 2010 sa Penang. [94]

Araw ng US citizen Hawaii kapanganakan sertipiko na nagpapakita na siya ay hindi ipinanganak sa ROK, ngunit sa halip ay ipinanganak sa AMIN ay sa pampublikong display sa American Institute sa Taiwan sa AMIN sa araw ng Kalayaan - 4 ng hulyo 2011. [95]

Isang kalye sa Medan, Indonesia ay pinangalanang "Jalan Sun Yat-Sen" sa karangalan ng kanya. [96]

Salaysay ng kasaysayan at mga istraktura sa labas ng Asya Baguhin

St. John ' s University sa New York City ay isang pasilidad na itinayo noong 1973, ang Sun Yat-Sen Memorial Hall, na binuo upang maging kahawig ng isang tradisyonal na Tsino gusali sa karangalan ni Dr. Sun. [97] Si Dr. Sun Yat-Sen Classical Chinese Garden ay matatagpuan sa Vancouver, ang pinakamalaking classical Intsik na hardin sa labas ng Asia. Doon ay ang Dr. Sun Yat-sen Memorial Park sa Chinatown, Honolulu. [98] Sa Sacramento, California doon ay isang tanso rebulto ng Araw sa harap ng Chinese Mapagkawanggawa Association ng Sacramento. Ang isa pang rebulto ni Sun Yat-sen sa pamamagitan ng Joe Rosenthal ay maaaring matagpuan sa Riverdale Park sa Toronto, Canada. Doon ay din ang Moscow Sun Yat-sen University. Sa Chinatown, San Francisco, doon ay isang 12-foot rebulto ng kanya sa St. Mary ' s Square. [99] Sa Chinatown, Los Angeles, doon ay isang makaupo rebulto ng kanya sa Central Plaza. [100]

Sa huli 2011, ang mga Intsik sa mga Kabataan sa Lipunan ng Melbourne, sa pagdiriwang ng ika-100 anibersaryo ng pagkakatatag ng Republika Ng Tsina, unveiled, sa isang Lion Dance Pagpapala seremonya, isang pang-alaala rebulto ni Dr. Sun Yat-Sen sa labas ng Chinese Museum sa Melbourne Chinatown, sa lugar kung saan ang kanilang mga tradisyonal na Chinese Bagong Taon ng Lion Dance laging nagtatapos. [101]

Sa 1993 Lily Araw, isa sa Sun Yat-sen sa mga apong babae, ng donasyon sa mga libro, mga larawan, likhang-sining at iba pang memorabilia sa Kapi ' olani Community College library bilang bahagi ng "Sun Yat-sen Asyano collection". [102] sa Panahon ng oktubre at nobyembre sa bawat taon ang buong koleksyon ay ipinapakita. [102] Sa 1997, ang "Dr Sun Yat-sen Hawaii foundation" ay nabuo sa online bilang isang virtual library. [102] Noong 2006 ang NASA Mars Exploration Rover Espiritu na may label na ang isa ng ang mga hills ginalugad "Zhongshan". [103]

Ang plaka ng ipinapakita ng mas maaga sa artikulong ito ay sa pamamagitan ng Dora Gordine, at ay nakatayo sa site ng mga Araw ay tuluyan sa London noong 1896, 8 Grays Inn Lugar. Doon ay din ng isang asul na plaka ng paggunita sa Araw sa Kennel, Cottered, Hertfordshire, ang bansa tahanan ng Cantlies kung saan ang Araw ay dumating upang pagalingin pagkatapos ng kanyang pagsagip mula sa legasyon sa 1896.

Isang kalye na pinangalanang Sun Yat-Sen Avenue ay matatagpuan sa Markham. Ito ay ang unang tulad ng pangalan ng kalye sa labas ng Asia.

Isang rebulto ni Dr. Sun Yat-Sen ay ginawa sa pamamagitan ng Canadian artist Una Mavis Ehlert. Ang rebulto ay bahagi ng isang pribadong koleksyon ng mga pag-aari sa pamamagitan ng Juliet Margaret Gordon sa Hamilton, Ontario, Canada.

Opera Baguhin

Si Dr. Sun Yat-sen [104] (Tsino: 中山逸仙 ) ay isang 2011 Chinese-wika western-style na opera sa tatlong mga kilos sa pamamagitan ng ang New York-based na mga Amerikanong kompositor Huang Ruo na ipinanganak sa Tsina at ito ay isang graduate ng Oberlin College Conservatory pati na rin ang mga katangi-an ng Paaralan. Ang libreto ay isinulat sa pamamagitan ng Candace Mui-ngam Chong, isang kamakailan-lamang na nakikipagtulungan sa manunulat ng dulang itinatanghal David Henry Hwang. [105] Ito ay ginanap sa Hong Kong noong oktubre 2011 at ay ibinigay nito North American premiere sa hulyo 26 2014 sa Santa Fe Opera.

Serye sa TV at mga pelikula Baguhin

Ang buhay ng mga Araw ay portrayed sa iba ' t ibang mga pelikula, higit sa lahat Ang Soong Babae at Kalsada sa bukang-Liwayway. Isang fictionalized pataksil na pagpatay pagtatangka sa kanyang buhay ay na itinampok sa mga Bodyguards at Assassins. Siya ay portrayed din sa panahon ng kanyang pakikibaka upang ibagsak ang Qing dinastya sa Sandaling Sa isang Oras sa Tsina II. Ang serye sa TV Patungo sa Republic tampok Ma Shaohua bilang Sun Yat-sen. Sa ika-100 anibersaryo ng pagkilala ng pelikula 1911, Winston Chao nilalaro Araw. [106]

Pagtatanghal Baguhin

Sa 2010 ng isang theatrical play Dilaw na Bulaklak sa slope ( 斜路黃花 ) ay ginawa. [107] Sa 2011 doon ay din ng isang mandopop grupo na tinatawag na "Zhongsan Kalsada 100" ( 中山路100號 ) na kilala para sa pag-awit ng kanta "ang Aming ama ng bansa" ( 我們國父 ). [108]

Bagong Tatlong Prinsipyo ng mga Tao Baguhin

Sa isang pagkakataon CPC Pangkalahatang kalihim at PRC president Jiang Zemin inaangkin Sun Yat-sen ay nagkaroon ng isang "Bagong Tatlong Prinsipyo ng mga Tao" ( 新三民主義 ) na kung saan ay binubuo ng mga "nagtatrabaho sa ang soviets, nagtatrabaho sa ang communists at pagtulong sa mga magsasaka" ( 聯俄, 聯共, 扶助工農 ). [109] [110] Lily Araw sinabi ang CPC ay distorting Araw ng legacy noong 2001. Siya pagkatapos ay tininigan ang kanyang sama ng loob sa 2002 sa isang pribadong sulat sa Jiang tungkol sa pagbaluktot ng kasaysayan. [109] Sa 2008 Jiang Zemin ay handa na upang mag-alok ng US$10 milyon sa mga sponsor ng Xinhai Revolution pagdiriwang ng anibersaryo ng kaganapan. Ayon sa Ming Pao siya ay hindi maaaring tumagal ang pera dahil siya ay hindi na magkaroon ng kalayaan upang makipag-usap ang rebolusyon. [109] ang konseptong Ito ay pa rin ng kasalukuyang magagamit sa Baike Baidu.

KMT sagisag kaso ng pag-alis Baguhin

Sa 1981 Lily Araw kinuha ng isang paglalakbay sa Sun Yat-sen mausoleum sa Nanjing, People ' s Republic of China. Ang sagisag ng KMT ay inalis mula sa tuktok ng kanyang ng sakripisiyo hall sa panahon ng kanyang pagbisita, ngunit sa kalaunan ay naibalik na. Sa isa pang pagbisita sa Mayo 2011, siya ay nagulat na upang mahanap ang apat na mga character sa "mga Pangkalahatang tuntunin ng Pulong" ( 會議通則 ), isang dokumento na Araw ay nagsulat sa reference sa Robert ' s Panuntunan ng pagkakasunod-Sunod ay inalis mula sa isang bato larawang inukit. [109]

Ama ng mga Independiyenteng mga isyu sa Taiwan Baguhin

Noong nobyembre 2004 ang ROK Ministri ng Edukasyon iminungkahi na Sun Yat-sen ay hindi ama ng Taiwan. Sa halip na Araw ay isang dayuhan mula sa mainland China. [111] Taiwanese Edukasyon ministro Tu Cheng-sheng at Pagsusuri Yuan miyembro Lin Yu-ti, pareho ng kanino suportado ang panukala, ay nagkaroon ng kanilang mga portrait pelted may itlog sa may pasubali. [112] Sa isang Sun Yat-sen rebulto sa Kaohsiung, isang 70-taon gulang na ROK retiradong kawal maglaslas ng kanyang sariling lalamunan upang magpakamatay bilang isang paraan upang tutulan ang ministry panukala sa ang anibersaryo ng Araw ng kaarawan sa nobyembre 12. [111] [112]

Sun Yat-Sen Founds Kuomintang - History

The name, Nationalist Party, in Mandarin is Guomindang in the pinyin romanization and Koumintang in the Wade-Giles romanization. Both words are pronounced the same.

It is difficult to ascertain the ideological stance of the Nationalist Party of China because it has apparently changed over time with the change of party leadership. The Nationalist Party was founded by Sun Yat-sen in 1912 out of the revolutionary group he headed called, in Wade-Giles romanization, T'ung Meng Hui (Revolutionary Alliance). The original Revolutionary Alliance had been formed in 1905 in Tokyo among Chinese expatriates opposing the Imperial Ching Dynasty government. Sun was elected leader of the organization. By 1912 Sun saw the need for a formally organized political party.

Sun stated his political position in terms of Three Principles of the People, which were nationalism, democracy and economy. The economic element of Sun's ideology was socialism. It was no wonder that socialism seemed a more attractive system to Sun coming as he did from a poor rural background and having experienced the problems of imperialism impinging upon China. Sun's background was more akin to a feudalist society than a market economy and, despite all the protests of the progressiveness of socialism by its advocates, socialism is fundamentally a utopian version of feudalism. This accounts for the undeniable fact that socialism most strongly appeals to people who are culturally not far away from feudal or tribalistic societies.

So it is not surprising that Sun's program was socialistic in its orientation and it is not surprising that in 1923-24 the Soviet Union would offer help to Sun's Guomindang Party. Sun needed help and no help was forthcoming from Britain, France, America or Japan. The price the Soviets demanded for their help was that Sun form an alliance with the newly organized Communist Party of China.

Under Sun's leadership the merging of the Communist Party members into the Nationalist Party went reasonably smoothly. Later luminaries of the Communist Party such as Mao Zedong and Zhou Enlai served in the Nationalist Party. The Communist Party of China still treats Sun Yat-sen as one of the founders of their movement. But Sun Yat-sen was suffering from cancer and died in 1925.

After a bit Chiang Kai Shek (Wade-Giles romanization) emerged as leader of the leftwing of the Guomindang Party. The rightwing of the Guomindang was under the leadership of Hu Han-min. The Communist members of the Guomindang were rising in the Guomindang hierarchy and they were perceived as a threat to Chiang. He did not take action until he had his army mobilized for the Northern Expedition. This Northern Expedition's purpose was to defeat the many war lords operating in central and norther China. This purpose was being acheived as the army neared Shanghai in 1927. When Chinag's army came to Shanghai, where the Communist Party was very strong, Chiang decided to take care of the Communist threat to his control of the Nationalist Party.

There were additional factors that provoked Chiang's actions. In March of 1926 Chiang had struck against Communists and a Soviet adviser whom he believed were plotting against him. This incident was supposedly forgiven on both sides and the cooperataion of Nationalist and Communist elements continued. In the Norther Expedition one branch of the Nationalist Army captured the city of Wuhan. The Guomindang government that emerged there was dominated by Communist Party members. In Shanghai there was an uprising that preceded the arrival of the Nationalist Army to the area. The uprising was put down by the local warlord but the uprising demonstrated the strength of Communist influence in the labor unions. When the Nationalist troops entered Shanghai the labor unions under the leadership of Zhou Enlai established a town council that pre-empted the creation of a local government by the Guomindang. A final incident led to the fear that the Communists within the Nationalist Army were pursuing their own agenda to the detriment of Chiang. This incident was an attack on the British, American and Japanese consulates by Nationalist troops when then entered Nanjing. Chiang believed the incident was Communist inspired to provoke animosity by foreign powers toward the Guomindang.

The Communists were machine-gunned and the labor unions broken up. The extermination program was a success in the Shanghai area but the Communists in the south escaped the pogrom and formed a government in the rural interior of South China. Mao Zedong was the primary leader of this movement. For the story of this southern movement see the Long March.

In 1934 Chiang promoted a New Life Movement for the social regeneration of China. This followed the formation of the Blue Shirt Society in Nanjing in 1932. The Blue Shirt Societies spread to all the major cities of China by 1934 and so the two movements arrived on the urban scene of China about the same time. The Blue Shirt movement was strongly nationalistic and had adopted the trappings of the European nationalistic fascist movements. Fascism is a collectivist ideology which makes it very easy for socialists to adopt. The Blue Shirt movement was sporatically active during the 1930's but organized fascism had little influence on Chiang's rule. Chiang was a committed autocrat and would not let any ideology get in the way of his personal rule. It is notable that his son went to Moscow for an education. Stalin would not let the son return for many years and Chiang's policies could have been influenced by Stalin holding the son hostage. Chiang's culture demanded that he have a male heir.

Stalin never gave up hope of including Chiang's Guomindang in the socialist fold until Mao's forces finally defeated those of Chiang in 1949. During the civil war Stalin told Mao not to go south of the Yangtse (Changjiang) River and to let Chiang and rhe Guomindang survive in south China. Mao did not heed Stalin and when Mao traveled to Moscow after the communist victory Stalin kept him waiting for three days before he acknowledged Mao's presence.

Chiang and the Guomindang did survive by evacuating their forces to Taiwan. In Taiwan the Guomindang slowly renounced its collectivist character but the economic policy of the Guomindang in Taiwan clearly reflects its central planning, state-domination of the economy. Fortunately for Taiwan the Guomindang government allowed the relatively free operation of small scale enterprises that brought about the economic success of Taiwan.

Sun Yat-sen's early influence by Western ideology [ edit | edit source ]

Sun Yat-sen and his Military Staff.

Sun attached particular importance to the ideas of Alexander Hamilton and Abraham Lincoln. Sun often said that the formulation from Lincoln's Gettysburg Address, “government of the people, by the people, for the people”, had been the inspiration for the Three Principles of the People. He incorporated these ideas, later in life, in two highly influential books. One, The Vital Problem of China (1917), analyzed some of the problems of colonialism: Sun warned that “…the British treat nations as the silkworm farmer treats his worms as long as they produce silk, he cares for them well when they stop, he feeds them to the fish.” The second book, International Development of China (1921), presented detailed proposals for the development of infrastructure in China, and attacked the ideology of laissez-faire, as well as that of Marxism adhering more to the ideas of Henry George's, particularly land value taxation. His ideology remained flexible, however, reflecting his audience as much as his personal convictions. He presented himself as a strident nationalist to the nationalists, as a socialist to the socialists, and an anarchist to the anarchists, declaring at one point that “the goal of the Three Principles of the People is to create socialism and anarchism.” It is an open matter of debate whether this eclecticism reflected a sincere effort to incorporate ideas from the multiple competing schools of thought or was simply opportunistic posturing. In any case, his ideological flexibility allowed him to become a key figure in the Nationalist movement since he was one of very few people who had good relations with all of the movement's factions.

The Doctrine of Nationalism

27 The Kuomintang's Doctrine of Nationalism has two implications: the first is the emancipation of the Chinese people, and the second is the equality of all the races within China.

First of all, the purpose of the Kuomintang's Doctrine of Nationalism is to restore liberty and independence to the Chinese people. Before 1911, the Chinese people were governed by the Manchus who, in turn, were not free, but were under the dominant influence of the imperialistic Powers. At that time, the function of the Nationalist movement was, on the one hand, to free the Chinese people from the Manchu rule, and on the other hand, to prevent the partition of China by the Powers. The first object, namely, the overthrowing of the Manchu rule, was accomplished by the revolution of 1911. But the imperialistic Powers have still kept a dominant influence in China.

Although the danger of political partition seems to be averted, the danger of international control is imminent. In other words, the Powers have substituted for their policy of military conquest a policy of economic exploitation and the result of imperialistic economic exploitation is the same as the result of military conquest, namely, the loss of independence and liberty on the part of the Chinese people. Not only are the militarists in the country allying themselves with the imperialists, but the capitalist class is also trying to get as much as possible from the common people. Thus, the Chinese people are prevented from making progress in economic activities as well as in political activities.

28 Since Nationalism aims to stop the imperialistic invasion of China, it is a doctrine by which all classes will be equally benefited. Without the realization of the Doctrine of Nationalism, the manufacturers will be forever hindered from achieving economic prosperity and development by the foreign domination of business in China. At the same time, the workers will have to depend for their living upon either foreign capitalists or Chinese militarists, and so will have to keep on living in a status of slavery.

29 The second aspect of the Doctrine of Nationalism is racial equality. Before 1911 the Manchus alone were rulers of China. This autocratic position of the Manchus was brought to an end by the Revolution, and it was replaced by a policy of cooperation among all races in China on the basis of equality.

30 The Book of Records or Shu Ching says that King Yao was able "to illustrate the great virtues and to harmonize nine families," that "after the nine families were brought to great harmony, he educated the people," and that "when the people were well disciplined, he brought peace to all nations, and good will prevailed on earth." . . . the methodology of Yao, like that of ours, was to begin his moral and political teachings with the family, then the nation-group, then the world. We must proceed first to strengthen the family or clan organizations as a step toward reviving our nationalism.

Primary Sources

(1) Su Kaiming, Modern China (1985)

In February 1923, Sun Yat-sen returned to Guangzhou where he immediately set up a headquarters of a new revolutionary government. Soviet Russia sent Michael Borodin (1884-1951) and some military advisers to help him, and a provisional central committee of the Kuomintang which included a number of Communists was organized.

The Chinese Communist Party held its Third National Congress in Guangzhou in June 1923, and the question of forming a revolutionary united front with the Kuomintang was discussed. The congress affirmed Sun Yat-sen's contribution to the Chinese revolution and resolved to help him in reorganizing the Kuomintang and establishing cooperation between the two parties.

The gap between Sun Yat-sen and the West continued to widen. When he threatened in December to seize the customs revenues in the port of Guangzhou, the powers staged a naval demonstration to preserve the status quo. Thwarted, Sun angrily stated, "We no longer look to the Western powers.

Our faces are turned toward Russia."

In January 1924, Sun Yat-sen called the First National Congress of the reorganized Kuomintang in Guangzhou. Among the Communists who attended were Li Dazhao, Mao Zedong and Qu Qiubai (Chu Chiu-pai, 1899-1935). The congress adopted the anti-imperialist, anti-feudal policy advanced by the Communists, agreed to absorb individual Communists and Socialist Youth League members into the Kuomintang, and decided to reorganize the Kuomintang into a revolutionary alliance of workers, peasants, the petty-bourgeoisie and national bourgeoisie. In this way, new blood was infused into the ranks of the Kuomintang and Sun Yat-sen became the leader of a revitalized revolutionary movement.

(2) Qi Wen, China (1979)

In 1923, the Chinese Communist Party decided to establish a revolutionary united front. It helped Sun Yat-sen reorganize the Kuomintang (the old Tong Meng Hui was reorganized into the Kuomintang after the Revolution of 1911). With the formation of the Kuomintang-Communist united front, the Chinese Communist Party mobilized the masses on a broad scale, and the revolutionary situation developed vigorously. It continued to rise after the death of Sun Yat-sen in 1925. Organized and energized by the Party, the revolutionary forces swept away the reactionary forces in Guangdong, and in 1926 the Northern Expeditionary War began. Supported by the masses, the revolutionary army defeated the counter-revolutionary armies of the Northern warlords and occupied central and south China. The worker-peasant movement grew rapidly throughout the country.

Seeing that the warlord regime they supported was tottering in the sweep of the revolutionary tide, the imperialist forces hastily looked for new agents and finally picked Chiang Kai-shek who had worked his way into the position of Commander-in-Chief of the National Revolutionary Army". In April 1927, at a crucial moment in the forward advance of the Northern Expeditionary War, Chiang staged, with the active support of the big bourgeoisie and landlord class, a counter-revolutionary coup d'etat against the Chinese Communist Party and the revolutionary people.

(3) Zhong Wenxian, Mao Zedong (1986)

In June 1923 Mao Zedong attended the Third National Congress of the Chinese Communist Party, which adopted the policy of cooperation with the Kuomintang, then led by Dr Sun Yat-sen, for the purpose of forming a national anti-imperialist and anti-feudal united front to include all democratic classes. The congress also decided that all members of the Communist Party were to join the Kuomintang as individuals. Elected a member of the Central Executive Committee by the congress, Mao Zedong began to play a role in the work of the central leadership. After the Kuomintang-Communist cooperation was brought about, he was elected an alternate member of the Central Executive Committee of the Kuomintang at its First and Second National Congresses, held in January 1924 and January 1926.

(4) Sun Yat-sen, letter to the Kuomintang (1925)

For 40 years I have devoted myself to the cause of the people's revolution with but one end in view: the elevation of China to a position of freedom and equality among the nations. My experience during these 40 years has convinced me that to attain this goal we must bring about an awakening of our own people and ally ourselves in common struggle with those people of the world who treat us as equals.

(5) Sun Yat-sen, letter to Joseph Stalin and the Soviet Communist Party (1925)

I leave behind me a party which, as has always been my wish, will be bound up with you in the historic work of the final liberation of China and other exploited nations from the imperialist order. By the will of fate, I must leave my work unfinished and hand it over to those who, remaining true to the principles and teachings of the party, will show themselves to be my true followers.

Taking leave of you, dear comrades, I want to express the hope that the day will come when the U.S.S.R. will welcome a friend and ally in a mighty, free China, and that in the great struggle for the liberation of the oppressed peoples of the world, both these allies will go forward to victory hand in hand.

(6) Mao Zedong, interviewed by Edgar Snow in Red Star Over China (1936)

In April the counter-revolutionary movement had begun in Nanjing and Shanghai, and a general massacre of organized workers had taken place under Chiang Kai-shek. The same measures were carried out in Guangzhou. On May 21 the Xu Kexiang Uprising occurred in Hunan. Scores of peasants and workers were killed by the reactionaries. Shortly afterward the 'Left' Kuomintang at Wuhan annulled its agreement with the Communists and 'expelled' them from the Kuomintang and from a Government which quickly ceased to exist.

Many Communist leaders were now ordered by the Party to leave the country, go to Russia or Shanghai or places of safety. I was ordered to go to Sichuan. I persuaded Chen Duxiu to send me to Hunan instead, as secretary of the Provincial Committee, but after ten days he ordered me hastily to return, accusing me of organizing an uprising against Tang Shengzhi, then in command at Wuhan. The affairs of the Party were now in a chaotic state. Nearly everyone was opposed to. Chen Duxiu's leadership and his opportunist line. The collapse of the entente at Wuhan soon afterward brought about his downfall.

(7) Su Kaiming, Modern China (1985)

After setting up his military headquarters at Nanchang, the capital of Jiangxi Province, Chiang Kai-shek considered himself strong enough to defy the authority of the revolutionary Nationalist government at Wuhan, which was then dominated by Kuomintang left-wingers (including Mme. Sun Yat-sen) and Communists. In January 1927, he demanded that the government be moved from Wuhan to Nanchang, where he was in complete control. In reply, the central committee of the Kuomintang at Wuhan took away his leading positions in the party, government and army in an attempt to prevent him from seizing all power.

Bankers from Shanghai, politicians representing various warlord governments and the agents of foreign imperialists all converged on Nanchang to offer Chiang their help. In secret talks he was promised a loan of 60,000,000 Chinese dollars if he would break with the Communists and the Soviet Union and suppress the peasants and workers. Chiang quickly agreed.

In the early hours of April 12, 1927, thousands of thugs from the underworld Green Gang came out of the International Settlement disguised as workers to attack the workers' armed militia. Pretending to oppose "internal dissension among the workers", Chiang Kai-shek ordered his troops to disarm the workers and occupy the headquarters of the General Trade Union, where a spurious union composed of underworld figures was immediately set up. Next day the Shanghai workers called a mass rally and demanded the return of their weapons. Unaware that Chiang Kai-shek had turned against the revolution, they went to the General Headquarters of the Northern Expeditionary Army to present their petition, only to be mowed down by machine-gun fire. The blood of hundreds of workers stained the rain-washed streets of Shanghai red.


(&ldquoNational Party&rdquo), a political party in China that initially (from 1912) played a progressive role and later (beginning in 1927) became the ruling party of the bourgeois-landowner reaction its rule was overthrown by the Chinese people in 1949. The Kuomintang was founded in 1912 as a result of the merger of the Tung Meng Hui Alliance, led by Sun Yat-sen, with several organizations of the liberal bourgeoisie. This merger took place for the purpose of limiting the power of the president Yüan Shih-k&rsquoai and strengthening the Chinese Republic created during the period of the Hsinhai Revolution. With the establishment of the military dictatorship of Yuan Shih-k&rsquoai, the Kuomintang was banned on Nov. 4, 1913. Sun Yat-sen, who had emigrated to Japan, founded the Chinese Revolutionary Party there in 1914 (the Chunghua Komingtang). He and his supporters tried to continue the struggle for the liberation of China but failed to find the correct path for doing so. The attempts by Sun Yat-sen to reorganize the Kuomintang in 1918 and 1919 were unsuccessful. The way out of the impasse was found in collaboration between the Kuomintang and the Communist Party of China (CPC), which was created in 1921. In late 1923 and early 1924, with the active participation of the Chinese Communists and the Soviet adviser M. M. Borodin, who had been invited to China by Sun Yat-sen, the Kuomintang was transformed into a mass political party of the united revolutionary front. This party brought together the workers, the peasants, the urban petite and middle bourgeoisies, and individual feudal-comprador elements. The Communists entered the Kuomintang while maintaining the organizational, ideological, and political independence of the CPC. In January 1924 the First Kuomintang Congress approved a new program based upon Sun Yat-sen&rsquos Three Principles of the People (nationalism, democracy, and prosperity). These principles were clearly anti-imperialist and antifeudal in direction. For the implementation of this program, Sun Yat-sen proposed three basic political lines: alliance with the USSR, alliance with the CPC, and support for the peasants and workers.

The creation of a united front based on collaboration between the CPC and the Kuomintang was one of the main prerequisites for the revolution of 1925&ndash27 in China.

As the revolution developed and deepened, the right wing of the Kuomintang began to retreat from collaboration with the Communists. The counterrevolutionary activities of the rightist elements in the Kuomintang particularly intensified after the death of Sun Yat-sen on Mar. 12, 1925. In April 1927, Chiang Kai-shek and other right-wing Kuomintang leaders carried out counterrevolutionary coups in East and South China, and in May, June, and July of the same year, similar coups occurred in Central China. The Kuomintang became a counterrevolutionary party defending the interests of the landowners and the big bourgeoisie. A period of bloody terror began in China.

In the 1930&rsquos the Kuomintang, relying on the support of the USA, Great Britain, and the other imperialist nations, conducted five major military campaigns against the revolutionary bases created under CPC leadership. At the same time, it carried out a policy of capitulation to imperialist Japan, which in 1931 had seized Northeast China, and in 1933&ndash35 established actual control over certain regions of North China. The antinational policy of continuing the civil war and capitulating to Japanese aggression evoked the indignation of the Chinese people, and this swelled into the patriotic movement of Dec. 9, 1935, and the Sian events of 1936. These were accompanied by the arrest of Chiang Kai-shek by patriotic generals such as Chang Hsueh-liang. After this, the Kuomintang was forced to abandon the policy of instigating civil war and begin a war against Japanese imperialism. But even during the national liberation war of the Chinese people against the Japanese invaders in 1937&ndash45, the Kuomintang leaders did not halt their struggle against the CPC. After the surrender of Japan and the end of World War II, in trying to eliminate the liberated regions and the armed forces led by the CPC, the Kuomintang started a nation-wide civil war in July 1946 with the support of American imperialism. But the Chinese people led by the CPC, in benefiting from the favorable international situation and the aid of all revolutionary forces throughout the world, defeated the Kuomintang army and on Oct. 1, 1949, proclaimed the creation of the Chinese People&rsquos Republic. The remnants of the defeated Chiang Kai-shek clique fled to the island of Taiwan under the protection of American military forces and created the Taiwan Kuomintang. In the Chinese People&rsquos Republic there is the Revolutionary Committee of the Kuomintang, which was formed in January 1948 by a group of Kuomintang leaders who opposed the reactionary policy of Chiang Kai-shek.